18 mei 2009

Toen Hawaï nog in Massemen lag


Hoe Wetteren via de euthanasie van Carl Ridders, de film Het Sacrament en het boek Omtrent Deedee, de wereld van de Nederlandstalige literatuur komt binnengetreden.
Lees meer...

Op paasmaandag zond Canvas in de reeks Puur Persoonlijk een documentaire uit over de laatste dagen van acteur Carl Ridders, die aan de ziekte A.L.S. leed en eind 2008 – net als Hugo Claus enkele maanden ervoor – koos voor euthanasie.

Carl Ridders vertolkt in de film Het Sacrament, naar het boek Omtrent Deedee van Hugo Claus, de rol van Claude, de homofiele stiefzoon van de broer van de meid van de pastoor, die door de familie Deedee – van dienstdoende - genoemd wordt.

De film zagen we vroeger al op tv en het boek hebben we na de uitzending over Carl Ridders nog eens gelezen. Tot onze niet geringe en chauvinistische verrassing komt Wetteren in het boek ter sprake. Als de familie besluit de jassen en nog wat meer uit te doen om zich aan de champagne te begeven , zegt een van de broers:”het begint hier te lijken op Hawaï”.
Deedee denkt daarbij hardop aan het zonnige eiland, maar een andere broer corrigeert hem: “Hij bedoelt “Hawaï” op de baan naar Wetteren”. En Claude beaamt gillend dat het om een café gaat met “enge rare wijven aan twintig frank de kilo”.

De goeie ouwe tijd toen de Brusselsesteenweg nog de chaussée d’amour van Wetteren en Massemen was. Café Hawaï heeft echt bestaan. Wij zijn er nooit geweest – erewoord - maar lieten ons de plaats aanwijzen door een ervaringsdeskundige. Hard duwen moest je, om binnen te raken. De laatste madame die er werkte, woont nog in Wetteren, bij haar oudste klant.

En zo speelt Wetteren zijn bescheiden rol in de Nederlandstalige literatuur.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen