25 juni 2009

Ry Cooder & Nick Lowe 'They Drive by Night'-tour in de Koningin Elisabethzaal


We lieten de festivals nog een maal links liggen voor een échte classic: Ry Cooder & Band. Spijtig genoeg zonder Flaco Jimenez, ziek thuis in San Diego maar er toch een beetje bij in gedachte én pauzemuziek (hoorden wij daar Texas Tornados?).
Lees meer...

Het hele concert was een illustratie van hoe, perfecte, Engelse pop samengaat met stevige americana en Afrikaanse ritmes. Zelfs qua songtitels zitten ze in dezelfde straat: de ene met 'Teardrops Will Fall', de andere met 'Tears on My Pillow'.

Het eerste hoogtepunt, de blues 'Vigilante Man' uit het minder-is-meer-vat, genre Ali Farka Touré, Taj Mahal en John Lee Hooker. Ry heeft geen ellenlange solo's met duizend noten per minuut nodig om te tonen wat hij kan. Ook burgemeester Patrick kreeg enkele vermeldingen tussen de songs, benieuwd wat dat de dag erna gaf met burgemeester Freddy?

Lowe toonde zijn zang- en songschrijverstalent met de Belgische hit (?) 'Half a Boy and Half a Man' en het wondermooie '(What's So Funny) 'Bout Peace, Love and Understandig?'. Begrijpelijk dat zowel Elvis Costello als Steve Earle dit coveren.

In de van Jim Reeves geleende tearjerker 'He'll Have To Go' toonde Ry ook zijn vocale kwaliteiten, hoewel wij hier Flaco wel zeer erg misten. Rekening houdend met de inkomprijzen waren de twee depressiesongs 'One Meat Ball' en laatste bis 'How Can a Poor Man Stand Such Times and Live' wel zeer relevant.

Geladen met deze muzikale bagage zijn we d'er klaar voor:
op naar de straten en weiden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen