15 juli 2010

Cactus Brugge zaterdag 10 juli


Wat doet een mens bij zo'n warmte en matige muziek: de standjes afdweilen, eten, drinken en keuvelen. Na drie liedjes (?) houden we José James al voor beluisterd. Een soep van rappen en croonen kan echt niet blijven bekoren. Balkan Beat Orchestra is helemaal gimmick; je neemt één stijlfiguur uit één subsubgenre (hier klezmer), blaast het op, herhaalt het oneindig en je hebt je eigen niche. Maar vervelend man... Over K's Choice lees je maar de paragraaf van Dranouter Folk 2009.

Wat doet het weer bij zo'n mens en warme muziek: omslaan en de regen met bakken uit de lucht gieten, maar noch Elvis Costello & the Sugarcanes noch wij stoorden ons aan het (Minne-)water.



Geen eenzijdigheid hier, wel americana, country, bluegrass, rock'n'roll, variété en ja ook Django was weer van de partij.
De spetters: 'Red shoes', 'Jimmie standing in the rain' (jaja), 'I want you' (alweer) en, als een echte grote mijnheer met een oeuvre als de moesson, de covers: 'You've got to hide your love away' van The Beatles, 'Friend of the Devil' van Grateful Dead en als afsluiter 'Happy' (jazeker) van The Rolling Stones.

Toen stopte de regen en kon Jamie Lidell zijn funky grooves loslaten. Alles blijven geven: op dezelfde dag het voorprogramma van Prince en het naprogramma van Elvis, tussen God en the king, tussen kerk en staat, hoed af man.

Eén bedenking, heren programmatoren: als de regen zoveel lawaai maakt, mag de muziek dan wat luider?
Als ik de heren professoren moet geloven zou ik met mijn concert-festivalverleden al potdoof moeten zijn. Wat zei je? De enige echte lévende Elvis speelde de afterparty in zaal Sint-Jozef in Slypskappelle.

1 opmerking:

  1. Chris standing in the rain...en dan?
    de stem op jaren van Costello doet me nog steeds kippevel krijgen..
    en 'I want you' mag voor mij nog vele malen de zonsondergang strelen..
    en Chris stuur ons nog een mailtje over 'la Raitt'...

    BeantwoordenVerwijderen