14 januari 2011

Lees verstandig, verslind een strip! (en betaal schadevergoeding)


Vraag de modale Vlaming enkele striptitels op te noemen, en hij komt meestal niet verder dan Suske en Wiske, Jommeke, Kiekeboe en/of Kuifje. Niet slecht als antwoord natuurlijk, maar er valt nog zoveel meer te beleven op stripvlak.

Het is een grote misvatting dat strips enkel voor kinderen zouden zijn. Daarom hierna een overzicht van strips voor volwassenen, aangekocht door de bibliotheek in 2010, die méér dan de moeite van het lezen waard zijn:

1. Blauwe pillen - Frederik Peeters


Autobiografische strip waarin Peeters vertelt hoe hij de seropositieve Cati en haar al even seropositieve zoontje leert kennen en een relatie met haar begint.
In sober zwartwit worden het openbloeien van de relatie, de doktersbezoeken en angsten weergegeven, zonder somber te worden en op het einde krijg je zelfs een sprankeltje hoop.

Het bewijs dat een prachtig verhaal in stripvorm verteld kan worden!

2. Slapend kasteel - Linda Medley


Een gezwind, het kasteel ontvluchtende Doornroosje, nonnen met baarden, een pratende ooievaar en een zwangere jonkvrouw die een wel heel bijzondere baby baart, je vindt ze allemaal terug in dit Slapend kasteel. De traditionele sprookjes krijgen hier een twist en alles wordt op die manier nog zoveel leuker om te lezen!

3. MW (2 delen) - Osamu Tezuka


De Japanner Tezuka kon al bekoren met zijn reeks over Boeddha en het tweedelige Ode aan Kirihito.

Hier vertelt hij over doofpotoperaties, hypocrisie in de kerk, homofobie, massavernietigingswapens en wat nog meer. Hoofdrolspelers zijn de priester Garai en seriemoordenaar Yuki, die als kind iets verschrikkelijks hebben meegemaakt en dat elk op hun manier proberen te verwerken.

Wie zich over de - voor ons dan toch - kinderlijke tekeningen kan zetten (de oorspronkelijke bladspiegel werd gespiegeld om de leesbaarheid voor ons Westerlingen wat te bevorderen), vindt hier een verhaal dat bruist van de plots en waar schuld en boete hoogtij vieren. Een aanrader.

4. Heinz van H tot Z - René Windig, Eddie De Jong


Heinz is de heerlijk vuilbekkende en niets ontziende kater van het Nederlandse duo Windig en De jong.
In het eerste verzamelalbum (H) vinden we alle gags terug die tussen 1987 en 1989 over Heinz verschenen. Lachen is een must want Heinz verzeilt in heel wat hilarische situaties.

Het tweede deel (E) is ondertussen ook verschenen, en bundelt de gags van 1990 tot en met 1991.

5. In mijn ogen - Bastien Vivès


Een strip die echt wel de spreuk "ware schoonheid zit vanbinnen" belichaamt. Dit album heeft zowat de lelijkste cover ooit, maar wat een weelde staat er tussen de twee flappen!

Het hele album wordt gezien door de ogen van een anonieme hoofdrolspeler / toeschouwer die nooit iets zegt, maar des te meer reactie uitlokt... Het meisje op de cover is het object van affectie, dat eerst bijna gestalkt, maar daarna het liefje van de anonieme blik wordt. Bizar in het begin, maar na het lezen weet je dat je iets speciaals meegemaakt hebt.

6. Vette bast (Blast 1) - Manu Larcenet


Manu Larcenet had zich al van een publiek verzekerd met het prachtige De dagelijkse worsteling en zijn tekeningen bij de heerlijke onzin van de Donjon-reeks.

Bij Blast draait hij een andere tekenweg in, die nog steeds herkenbaar is, maar toch wat doordachter werkt, je zou zelfs kunnen zeggen: kunstzinniger.

Twee politieagenten moeten de wat vreemde Polza ondervragen in verband met een voorval met ene Carole, maar wat ze te horen krijgen heeft eigenlijk niets met deze zaak vandoen. Polza heeft zich na de dood van zijn vader (uitgemergeld als een vogel in zijn doodsbed) tot het clocharddom bekeert en gaat steeds op zoek naar een ervaring die hij de Blast noemt, waar kleuren in het rond spatten en hij kan vliegen.

Prachtig vormgegeven en in een tempo verteld waardoor je van alles kan genieten, is dit zeker één van de beste strips van 2010.

2 opmerkingen:

  1. Amai Evelyne,
    Na jouw bespreking zou je er direct aan beginnen...

    BeantwoordenVerwijderen