10 maart 2011

Alfalfa... let's get lost

Met de gulle medewerking van enkele trouwe bibgangers
en met de eeuwige liefde voor muziek, toetsen we elkaars gekozen fragmenten aan herinneringen, gevoeligheden en groei door de tijd.


...en Koen Van de Steen schreef over Jazz in Nederland:
in mijn omgeving vang ik op dat het amper geweten is welke schitterende zaken nauwelijks over de grens aan het gebeuren zijn. In België is men steeds vol lof over Toots, Jef Neve, P.Catherine, J.Van Herzeele, uiteraard meer dan terecht maar ik sta er toch steeds van versteld wat de noorderburen te bieden hebben en welke grenzen ze met succes aan het aftasten zijn. Men zit er zowel met de mainstream jazz (zoals Eric Vloeimans, Michiel Borstlap, Cor Bakker,...) als crossover (New Cool Collective, *Benny Sings, Kyteman,...) als bigband en easy listening (Trijntje Oosterhuis) en jazzpop met Wouter Hamel, Giovanca,...en nog zoveel meer... op een echt internationaal niveau te werken.
* De eerder genoemde Benny Sings is genoemd naar Chet Baker sings...*


Track 1 : 'Get there' uit Saint-Germain des-Prés Café vol.6.
Benny Sings is een Nederlandse producer (Giovanca en Wouter Hamel) én zanger en'crosst' tussen hiphop, jazz en soul.

Tracks 2 en 3 : 'You don't know what love is' en 'Let's get lost' uit The best of Chet Baker sings.
...zweverig zacht gezongen en geblazen nummers uit midden jaren '50
De biografie: De lange nacht van Chet Baker door James Gavin (2003) is op zijn minst intrigerend te noemen.
De documentaire/film 'Let's get lost' van Bruce Weber (1988) illustreert de laatste jaren van het woelige leven van deze trumpeter.

Track 4 : 'I can't write left handed' uit Wake Up! van John Legend & The Roots (2010).


Hans De Keulenaere heeft het over 'Sweet Soul Music': uitgebracht in Duitsland op het Bear Family label is dit een verzamelbox van 10 cd's, die begint in 1961 en eindigt in 1970. Elk schijfje is apart verkrijgbaar, telkens per jaar. Elke compilatie bevat een 30-tal tracks en een prachtig boekje met uitleg over elke song en artiest.
Wat maakt dit overzicht nu zo speciaal?
Eerst en vooral de gekozen muziek: je vindt er zowel de bekende soulnamen (James Brown, Stevie Wonder, The Temptations, Four Tops, enz.) en hun hits, alsook minder bekenden... Al gehoord van Jimmy Holiday, Roy Head, Howard Tate, The Poets? Deze laatste geven een meerwaarde aan het verzameld werk. De korte pauzes tussen de nummers geven je het gevoel alsof je terug gaat naar de tijd van de jukebox. De gekozen tracks zijn label-overschrijdend: Bear Family heeft telkens de originele mastertapes opgevraagd (Motown, Stax, Atlantic,...)en dit is duidelijk te horen aan de geluidskwaliteit. De helderheid van de instrumenten is bij sommige liedjes fenomenaal. Met dit compleet en fantastisch overzicht heb ik de soulmuziek van de jaren '60 terug in mijn armen gesloten.

Track 5 : 'Soul Twist'van King Curtis uit de compilatie van 1962
... je hoort nog de invloed van de twist en een apart gebruik van de sax.

Track 6 : 'Harlem Shuffle' van Bob & Earl uit 1965 (California-soul).

In hart en hoofd is het maar een sprong over de grote plas naar de Britse Dusty Springfield met haar uniek stemgeluid vol soul...

track 7 :'24 hours from Tulsa' uit 1967 van Baccharach & David.
Beluister ook eens haar interpretatie van 'If you go away' op de verzamelcd 'Next Jacques Brel'.

Track 8 : 'A change is gonna come' uit: The imagine project van Herbie Hancock (2010), nummer van Sam Cooke, gezongen door James Morrison.


Festivals en hun oorsprong, een issue voor Danny Van Damme.
Wie van onze jongeren kent het muziekfestival 'Werchter' niet?
Je moet al van een andere planeet komen om niet te weten dat België gekend is en gewaardeerd wordt voor zijn uitgebreide en zeer professionele muziekfestivals. Elk jaar opnieuw is de keuze overweldigend en komt zo wat iedereen aan zijn trekken: van Werchter-(Classic), Pukkelpop, Suikerrock en andere die mikken op een breed publiek tot kleinschalige projecten rond één of andere kerktoren of in een stemmig parkje.
Waar begon dit allemaal?
Er is een prachtig nieuw boek 'Jazz Bilzen:tijd voor muziek (en veel meer...) 1965-1981', samengesteld door Koenraad Nijssen, uitgebracht in 2009 met een mooi overzicht van wat eens het bekendste en grootste festival was in België.
Het is een lees-, kijk-, en muziekboek geworden, per festivaljaar en ik daag jullie uit om bij het lezen en doorbladeren niet spontaan en goedkeurend mee te knikken en te zingen bij het herkennen van al die grote namen en de gebrachte songs. In 1975 was ik al present en op de affiche stonden o.a. Ike & Tina Turner, Wishbone Ash, Steve Harley & Cockney Rebel.
Voor Bilzen '77 lijkt mijn geheugen een apart hoekje gereserveerd te hebben met een onwaarschijnlijke affiche waar je toen 900 frank moest voor neertellen. Ik herinner mij vooral Elvis Costello, The Damned, The Clash, Ted Nugent (luid!!!), Uriah Heep, Aerosmith, John Miles, Thin Lizzy...


1976 was ook in Bilzen very hot: een hete zomer met o.a. Kevin Ayers en Rhoda Scott.

Track 9 : 'Everybody's sometime and some people's all the time blues' door Kevin Ayers (versie met Eno, Nico, Cale en Oldfield uit 1974).

Track 10 : 'This year's girl' van Elvis Costello and The Attractions

In 1977 smeten ze met modder en verpieterde het jazz-gehalte met een stevige punk-opstoot!

Track 11 : 'The magnificent 7' uit Sandinista!(1989) van The Clash


Track 12 : 'Goodbye Pork Pie Hat' uit Live at the Greek (1993) van Stanley Clarke & Friends (Larry Carlton, Deron Johnson, Billy Cobham en Najee) ; de oorspronkelijk compositie is van Charles Mingus - Theme for Lester Young (1959).


Track 13 : 'Compared to what' uit Wake Up! van John Legend & The Roots met Chris Farr on sax (anti-war soul uit '69 van E. McDaniels).


Joachim Michem's tips: Masters of Reality...
Chris Goss, dé man achter Masters of Reality is een bezig bijtje. Hij stond achter de knoppen of speelde mee op albums van Queens of the Stone Age, Mark Lanegan, UNKLE, het debuut van Soulwax en bijna alle platen van Kyuss. Daarmee is ook de muzikale omlijsting gezet: heavy blues rock. Goss was mede-grondlegger van het stoner rock genre waarvan Kyuss zowat de keizers zijn. Vorig jaar bracht Goss met de Masters nog het album Pine/Cross Dover uit (zeker de moeite) maar daarnaast is hun debuut (Masters of Reality met producer Rick Rubin), Sunrise on the Sufferbus en Deep in the Hole meer dan het beluisteren waard.
Enkele referenties: Black Sabbath, Cream (drummer Ginger Baker speelde mee op Sunrise on the Sufferbus), the Beatles, de blues en 60's psychedelica
.

Track 14 : 'Third man on the moon' uit het album Deep in the Hole van Masters of Reality
Het trio E.Clapton, J.Bruce en G.Baker vormden in de jaren '60 een stevige blues-rock-band met jazz- en psychedelische invloeden.

Track 15 : 'Badge' uit Cream : Royal Albert Hall (London 2005).

Track 16 : 'Alfalfa' uit Pine/Cross Dover (2009) van Masters of Reality met een knipoog naar de psychedelische rockmuziek van de sixties.

Track 17: 'How blue can you get' uit Memphis Blues van Cyndi Lauper (2010).

Track 18: 'Tightrope' uit The archandroid van Janelle Monaé (2010).

Track 19: 'Limit to your love' van James Blake (2010).

Let's get lost!

2 opmerkingen: