31 maart 2012


Karl May is sinds 30 maart 100 jaar dood. Maar hij leeft verder in zijn boeken, zeggen ze dan. Is dat wel zo? Ik beken, ik heb als dertienjarige Karl May verslonden.

Nee, ik heb niet al zijn boeken gelezen, maar het Wilde Westen, Koerdistan en het land van de Skipetaren hadden toen voor mij geen geheimen. Old Shurehand en Oldf Firehand, Kara Ben Nemsi en Krüger Bey, ik tutoyeerde hen. Ik sliep met Winnetou in één tent en mocht de berendoder van Old Shatterhand vasthouden. Dat wil toch iets zeggen.

Samen met mijn vijf jaar oudere broer heb ik bijna de hele reeks prisma-boeken kapot gelezen. Vandaag probeer ik me tevergeefs door ‘ Het woeste Koerdistan’ te worstelen. Verloor ik bij het lezen daarvan als puber alle besef van ruimte en tijd, dan leg ik nu het boek ontgoocheld weg. Nee, grote literatuur is het niet, maar Karl May heeft toch mede mijn zucht naar boeken aangewakkerd. De enkele exemplaren uit de 50-delige prisma-reeks die ik nog heb, zal ik ze meegeven met het oud papier?

Karl May schreef ook licht erotiserende romans, de Münchmeyerromans, bv.: Das Buch der Liebe, Die Liebe des Ulanen. Maar die zijn niet vertaald, en de erotiek bedrijven in het Duits, nee daar wil ik me niet aan wagen. Toch zin in Karl May? Klik dan hier.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen