12 februari 2013

De beste strips van 2012 volgens de bibliotheek


Het is alweer een tijdje geleden dat er op deze blog een overzicht met aan te raden strips verscheen.

De stripmarkt lag evenwel niet stil en bij deze wordt er nu een lijstje gepresenteerd van kwaliteitsvol stripvoer, door de bibliotheek aangekocht in 2012:

Koma - Frederik Peeters en Pierre Wazem

In 2010 werd in deze blog al gestoeft op Blauwe pillen van Frederik Peeters, dit jaar zetten we zijn samenwerking met Pierre Wazem in de kijker.

Oorspronkelijk verscheen deze in het Nederlands lijvige graphic novel (287 pagina's) in 6 aparte deeltjes. Door ze allemaal na elkaar te bundelen in 1 band, is de leeservaring des te sterker: je leest het gewoon in één ruk uit, wachten op een volgende deel zou een marteling geweest zijn.

Waarover gaat het nu? Het meisje Addidas werkt met haar vader als schoorsteenveger maar heeft alsmaar meer last van black-outs. Op een dag ontmoet ze een raar wezen dat met zijn soortgenoten in de onderbuik van de stad leeft en een bizar (en met momenten serieus griezelig) avontuur begint...

The walking dead - Robert Kirkman, Tony Moore, Charlie Adlard


Voor wie een beetje naar 2BE kijkt, zal de titel van deze strip zeker niet onbekend in de oren klinken, momenteel loopt daar het 2e seizoen (in Amerika al het 3e) en net als de strip is de tv-reeks een zware aanrader:



Toegegeven, er lopen heel wat zombies rond, maar de reeks gaat eerder over hoe de overgebleven mensen omgaan met dit feit.
Blijf je vasthouden aan de waarden en normen die heersten toen alles nog "normaal" was of ga je over op overlevingsmodus en verander je zowat in een beest?

De strips zijn een pak gruwelijker dan de serie, maar zeker aangenaam leesvoer te noemen.

De werelden van Thorgal : Kriss van Valnor - Jean Van Hamme en Grzegorz Rosinski


We ontmoetten Kriss van Valnor voor het eerst in het meer dan sublieme De boogschutters (Thorgal, nr. 9), waar ze samen met Thorgal strijdt voor de overwinning op een boogschutterfestival. In latere albums duikt ze telkens weer op om het leven van Thorgal en de zijnen zuur te maken.
Deze larger than life figuur kreeg dan ook enkele jaren geleden haar eigen spin-off in de Werelden van Thorgal.

Welverdiend.

Zoen niet zomaar iemand - Marzena Sowa en Sandrine Revel

Jaren geleden verscheen het eerste deeltje van de autobiografische strip Marzi (getekend door Sylvain Savoia), waarin Marzena Sowa bericht over haar jeugd in het communistische Polen. Jammer genoeg werd er na dat eerste deeltje niets meer in het Nederlands vertaald, zodat we daarna wat op onze honger bleven zitten. Gelukkig komt daar verandering in, want een bundeling van de eerste 3 Marzistrips wordt nog dit jaar verwacht.

Zoen niet zomaar iemand van diezelfde Marzena Sowa gaat op het eerste zicht over iets heel banaals: een jongetje probeert een klasgenootje te kussen in de cinemazaal, maar dit onnozele voorval heeft redelijk zware gevolgen in een land dat gebukt gaat onder het communisme...

Menselijk leed gezien door de ogen van een kind, het staat bijna altijd garant voor een beklijvende leeservaring.

Ayako - Osamu Tezuka


In Ayako beschrijft Osamu Tezuka het leven in het naoorlogse Japan, waar een familie de (klein)dochter des huizes in een gat in de grond opsluit omdat ze te veel gezien heeft als klein kind.

De eerste twee delen (Een meisje om van te houden en Een familie om van te houden) gaan over het familiale leven en de arme Ayako die in haar keldertje opgesloten zit. In het derde deel (Een wereld om van te houden) weet ze te ontsnappen, hierdoor verschuift de focus van het verhaal naar meer politieke kwesties in Japan dan over het verhaal van Ayako, maar het blijft alleszins een aanrader!

Ikigami: the ultimate limit - Motore Mase

"In Japan is de welvaartsvrijwaringswet ingevoerd. Alle kinderen die de lagere school starten, krijgen een prikje tegen de gebruikelijke kinderziektes. Maar één op de duizend vaccins bevat een microbom die explodeert op een vooraf bepaald moment dat strikt geheim gehouden wordt. Tot de 'uitverkoren' jongeren, als ze tussen de 18 en de 24 jaar oud zijn, een ikigami of doodsbericht krijgen."

Dit staat te lezen op de achterflap van deze manga.

Fujimoto is een jongeman die werkt als Ikigami-ambtenaar: hij brengt de uitverkorenen 24 uur voor ze gaan sterven hun doodsbericht. In die 24 uur mogen ze doen wat ze willen, maar als ze besluiten om op één of andere wijze wraak te nemen voor wat hen werd aangedaan of op rooftocht/moordtocht trekken, zal hun achterblijvende familie daar de gevolgen van dragen.

Je zou kunnen denken dat dit gegeven op den duur een beetje afgezaagd wordt, maar iedere nieuwe persoon die van Fujimoto een ikigami krijgt, gaat op een andere manier met deze boodschap om. En het is iedere keer weer aangenaam te ontdekken hoe.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten