27 februari 2013

P-Funk en andere Pees


P-Funk of Pure Funk is een heftig muzikaal groepsgebeuren met lange jams en solo’s, prominente percussie, ritmische gitaren en een vol basgeluid.

De theatrale shows met veel glitter en pluimen, rook en S.F.-elementen (the mothership) zijn opzwepend en duren eindeloos met een bezetting die constant wisselt. De sound is erg beïnvloed door jazz en psychedelische rock en het repetitieve is hypnotiserend..

Anekdote: op het Blue Note Festival (2004) in Gent heb ik wegens 'te overweldigend en te lang' de concerttent te vroeg verlaten en daardoor een afterparty gemist. De 'ceremoniemeester' van de Clintonfamilie pikte enkele dames uit het publiek om verder te feesten op en achter het podium. Sommige bandleden zijn achteraf nog in de bruisende binnenstad verzeild tijdens de Gentse Feesten…

Frontmannen zijn George Clinton, Bootsy Collins, Eddie Hazel, Maceo Parker en samen maken ze deel uit van de grote familie muzikanten van Parliament/Funkadelic.



track 1: Parliament Funkadelic met 'Cosmic Slop'
track 2: Eddie hazel met 'Juicy Fingers'
track 3: Maceo Parker met 'Pass the Peas'
track 4: George Clinton and Parliament Funkadelic met 'Bring on the funk'

Prince of the naked funk.
Eind jaren ’70 duikt een performer van formaat op, klein van stuk maar vinnig en sexy. Prince is een multi-instrumentalist en songschrijver met een podiumprésence en moves die op zijn minst zinnenprikkelend zijn.
Zijn sound is eigenzinnig, eclectisch en hij experimenteert met electronica. Paisley Park is de habitat waar Prince componeert en producet voor zichzelf en vele andere artiesten. P. is een vernieuwer met een onuitputtelijk oeuvre. 'The Artist' heeft een hoog stembereik, schreewt en rapt…



track 5: Prince met 'my name is Prince'
track 6: Prince met 'Sexy M.F.'
track 7: Prince met 'Gett off'


En hou vooral deze blog in het oog. Meer funky stuff volgt!


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen