2 juli 2014

25 topmuziekjes gekozen door de medewerkers van de bib


De zomerfestivals hebben de hekken geopend voor een indrukwekkend aanbod aan podiumacts. Enkele sneuvelden om budgettaire redenen. De bib zal je de komende weken op de hoogte houden met affiches, flyers en smaakmakers op de blog.
En nu ‘on the road again’… met onze toppers of all times.

Track 1
Met On the road again van Canned Heat gaan we terug in de tijd van Woodstock en Monterey, eind jaren ’60. Gebaseerd op een Delta-bluesnummer uit 1928 is dit de psychedelische rock & blues versie met een krachttoer op harmonica.

Track 2
Voor Le temps des cerises belanden we in 1866. Toen werd de oorspronkelijke tekst geschreven door Jean Baptiste Clément in het midden van de arbeidersstrijd en met een amoureus kantje. We kozen voor de versie van Tino Rossi uit 1938. Geike Arnaert zong dit ter ere van Bobbejaan Schoepen in 2010.





Track 3
Für mich solls rote Rosen regnen; het was niet altijd het geval voor Hildegarde Knef. Naast actrice was ze vooral als zangeres gekend en dit nummer dateert van 1968.

Track 4
Met de Sabeldans van Khachaturian krijg je een stukje uit de 3de suite van het ballet Gayaneh van 1943.

Track 5
Van de broers Followill of Kings of Leon gooien we Use somebody op de draaitafel, een live versie uit 2008 in Birmingham UK. De Amerikaanse band is heel populair in het Verenigd Koninkrijk.

Track 6
Suds & Soda van dEUS stoot naar de 1e plaats op ‘de 100 van eigen kweek 2014’ van Studio Brussel.

Track 7
Van de jonge Tom Waits hoor je Martha uit 1973 in een live versie op Ebbets Field in Denver USA.

Track 8
Lyle Lovett is een singer-songwriter en acteur uit Texas, een eclecticus met country roots. Uit het album It’s not big it’s large van 2007 hoor je No big deal.

Track 9
Onlangs nog in de Handelsbeurs was het feest met Michael Franti & Spearhead. Franti is een sociaal bewogen man en activist. Hij mengt rap met rock, reggae en funk met een donker en warm stemtimbre. Every single soul is hiervan een goed voorbeeld met wisselend ritme en samba moves.

Track 10
In 2012 herrees d’Angelo op Gent Jazz! Na een onzekere start op het achterplan ontpopt hij zich tot de funk- en soulgod die je niet onberoerd laat. We wachten nog steeds op een nieuwe cd sinds Voodoo uit 2000. We kiezen voor Sh*t, Damn, Motherf*cker, een live uitvoering at the jazz Café in London 1995.

Track 11
Ian Dury is één van mijn all time favorites. Met Inbetweenies verkies ik een nog steeds fris klinkend (pianoriedel)nummer uit 1979. Dury is een allround artiest en muzikant, poëet, schilder en je hoort dat hij door jazz is beïnvloed. Op Pinkpop 1981 staat Ian Dury er met the Blockheads en met Don Cherry als gasttrompettist. Dury overlijdt in 2000.





Track 12
Rauw en soulvol is de stem van Robert Palmer op It’s a fine time uit Pressure Drop (1975), lazy en funky. Deze Britse gentleman is een singer songwriter, eclecticus en flirt als geen ander met reggae en dansbare muziek. Robert Palmer, een icoon van de blue-eyed-soul overlijdt in 2003 in Parijs.

Enkele madammen op de draaitafel!

Track 13
Bonnie Raitt, Amerikaanse zangeres en slidegitariste is reeds 2 maal te gast geweest op het Cactusfestival in Brugge, steeds vergezeld van een excellente band. Met I can’t make you love me gaan we de gevoelige kant op -de liefde- een veelvoorkomend thema in haar werk. Haar oeuvre is gelinkt aan haar roots in de blues, folk, rock en country .

Track 14
Van Jennifer Warnes kiezen we voor Famous Blue Raincoat, een nummer van Leonard Cohen. We situeren haar voornamelijk in de folkscene. Met Cohen heeft ze door Europa getoerd als achtergrondzangeres.

Track 15
Met Parce que c’est toi hoor je Axelle Red, een Belgische zangeres, opgegroeid tussen de oldscool soulplaten van haar ouders. Dit nummer heeft een mooie liefdestekst en staat op Toujours Moi. (1999)

Track 16
8 lp’s, 29 cd’s en 1 dvd telt de bibliotheek met werk van Van Morrison, de man van de Belfast blues en blue-eyed-soul, folk, jazz en crossover. Moondance is een jazzy track uit het gelijknamig album van 1970. In 2013 brengt Warner Brothers een expanded edition uit met het origineel werk, alternates, sessions en outtakes. De unieke stem van Morrison klinkt als een instrument met alle registers open!

Track 17
Bob Dylan live met Masters of war (1963) staat op de Bootleg Series vol.7 en is als origineel gebruikt voor Oorlogsgeleerden van Wannes Van De Velde. Het is een song over de wapenwedloop tijdens de koude oorlog.

Track 18
Bon Iver is een Amerikaanse indie-folkband. Skinny love is een song uit het eerste album uit 2008 For Emma, forever ago. Op youtube  kan je luisteren naar Justin Vernon met een eigen versie(aan de piano) van I can’t make you love me, een song van Bonnie Raitt hier eerder besproken.

Track 19
Van John Martyn verschijnt in 1980 het album Grace and danger. Het is een autobiografisch document geworden van deze Britse folk singer songwriter. Hieruit beluisteren we Sweet little mystery. De cd Johny boy would love this…a tribute to John Martin is een fraaie verzameling coversongs.

Track 20
Indila is een jonge Franse zangeres en componiste, in Parijs geboren maar met roots In Algerije, Cambodja, Egypte… Uit haar eerste album Mini World(2014) hoor je Dernière danse.

Track 21
Vengo is een speelfilm van Tony Gatlif, gedraaid in 2000. De prent is een visuele hommage aan de flamenco waar vooral de muziek centraal staat. In een instrumentale uitvoering van Tomatito hoor je A mi Nina Rosa Alba. We hebben enkel de dvd in de collectie.

Track 22
Met Tito Puente, the king of the timbales and latin jazz, zitten we bij de top van de wereldmuziek. New Yorker, componist en bandleider over meer dan 50 jaar, maakt hij vooral dansbare muziek zoals samba, son, cha cha, bossa nova en salsa. Onze keuze valt op Ode to Cachao. Op de dvd Calle 54 worden diverse latin jazz artiesten geportretteerd. Puente overlijdt in 2000.

Track 23
Over naar Medeski Martin and Wood, een New Yorks trio, muzikaal actief onder de noemer 'onconventioneel' met een eigenzinnige mix van jazz, funk, rock, hip hop… Op Gent Jazz editie 2011 spelen ze een set samen met Randy Brecker en Bill Evans. Uit de cd Dropper(2000) het gelijknamige nummer Dropper.

Track 24
John Legend & The Roots, 2 toppers die elkaar versterken. Uit Wake Up! kies ik Compared to what, een song uit 1969 en oorspronkelijk uitgevoerd door Les Mc Cann en Eddy Harris (staat op Swiss Movement). De full cd wint in 2010 de Grammy Award voor het beste R&B album.

Track 25
David Byrne! In 1978 komt het 2de album uit van Talking Heads met de lange titel More songs about buildings and food en geproduced door Brian Eno: hieruit de track I’m not in love. De samenwerking tussen Byrne en Eno resulteert o.a. in 1981 in My life in the bush of love, tevens de favoriete plaat van een medewerker van de bib.





Track 26
We sluiten af met een 26ste muziektopper, de Belgische groep Balthazar. Streekgenoot Christophe Claeys is ondertussen ex-drummer en vervangen. In 2006 wint de groep de publieksprijs van Humo’s Rock Rally. Nadien volgen 2 albums: Applause in 2010 en Rats in 2012. Uit hun debuut en tevens beste album van de MIA’s 2010 hoor je Hunger at the door.

We starten de motor met On the road again en kunnen met moeite stoppen met Hunger at the door. Omgekeerd kan ook. Er zit veel variatie in dit keuzepalet, de leeftijd van de medewerkers laat zich makkelijk raden met een voorkeur voor nummers uit de jaren ’60 en ’70 én toch is de top 25 verrassend en verfrissend en ‘of all times’.

De keuze van het bibteam overbrugt met gemak een periode van 1866 tot vandaag. Le temps des cerises ken ik van huis uit ‘toen de mensen nog samen zongen'. Met de jaren 20 duiken we in de blues en de invloed op wat volgt. Uit de jaren 40 schuift er Russische balletmuziek en een Duitse diva naar voor.
Waar zaten jullie, medewerkers, in de fifties? Juist ja.

Echte artiesten, de blijvers, die de tijd nemen om te evolueren en toch herkenbaar zijn, daar hebben de collega's kaas van gegeten… De mosterd halen ze uit de blues, de jazz, collega muzikanten, inspiratie uit het leven en roots. Met Tony Gatlif en Tito Puente is wereldmuziek en latin-jazz uit de hoezen gehaald, volksmuziek met een dansbare twist. Bij de jongere generatie muzikanten zit zowel pit als melancholie, talent en experimenteerdrift.

De cirkel is rond.


1 opmerking:

  1. voor mij was dit een plezier om te doen
    fijne zonnige vakantie met veel muziek!

    BeantwoordenVerwijderen