7 oktober 2015

Pause Guitare Albi: Bob Dylan and His Band


De setting is een park op een heuvel met als achtergrond de historische stad en feeëriek verlichte bomen. De catering is divers én goedkoop: een friterie, vegetarische stand en biowijn uit de streek, bovendien nog proper ook, alles in herbruikbare harde kunststof, 1 euro, terugbrengen geld terug, dus niks, geen troep. De sfeer is zeer gemoedelijk, je betaalt alles met echte geld, geen bonnetjes- of jetons-gedoe.

Na Hindi Zahra en Cali, 2 'sympa' Franse groepen, is daar bij zonsondergang 'Boub Dilane end Hies Bend'.





De opener zet de toon van de avond, 'Things have changed', een obscuur nummer uit de film 'Wonder Boys', maar voor Bob een waarheid als een koe. Wat volgt is een dwarsdoorsnede van meer dan 50 jaar werk zonder een greatest hits te worden. De liedjes worden voorzien van arrangementen in uiteenlopende stijlen: 'Dusquesne whistle' zit tussen western swing en rock-a-billy, de enige song uit de laatste CD 'Shadows in the night' is het gecroonde 'Full moon and empty arms' maar dan wel zoals Jim Reeves. Verrassing van de avond, 'Shelter from the Storm', klinkt als een kerstliedje van Frank Sinatra. Het prachtige 'Visions of Johanna' schuurt als enige dicht tegen het origineel aan.





Dan pats! boem! het beste van ome B., 'Blind Willy McTell' met Django-behandeling, de solo wordt met 3 - harmonica, gitaar, banjo - door en tegen mekaar gespeeld. Waw! Volgt 'Tweedle dee & tweedle dum' of zoals kapitein Winokio zou zingen 'Huppellepup & huppellepap'. Waarna pats! boem! nummer 2: een wel zeer bluesy 'Desolation row'. De afsluiter 'Ballad of a thin man' krijgt een opmerkelijke Robbie Robertson solo. 1 bis slechts, 'All along the watchtower', bijtend hard met de Jimmie Hendrix solo gespeeld door 2 gitaren en pedal steel.

Besluit: geen meezingers, veel jaren 30-40 country, blues, jazz, maar klinkend als The Band op The basement tapes. Het meest opmerkelijke van de avond: de heer Dylan heeft ons jaren bij ons pietje gehad: geen geneuzel of gegrom maar zingen, ja hij kan het ma.

Haal de centen maar boven.
Op 1 november in Vorst Nationaal, Nonkel Bob en zijn Bende.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen